Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Φτανει...

Φτάνει, φτάνει, φτάνει
μακριά μου νάσαι φτάνει
παράπονο πικρό, πάλι με πιάνει
φτάνει, φτάνει, φτάνει
ένα γράμμα μου δε φτάνει
να πω το σ΄αγαπώ
αχ δε με φτάνει

φτάνει, φτάνει, φτάνει
η ζωή μου κύκλους κάνει
σαν το μικρό πουλί
μα δε σε φτάνει
φτάνει, αχ φτάνει

φτάνει, φτάνει, φτάνει
μακριά μου να΄σαι φτάνει
παράπονο πικρό, πάλι με πιάνει
φτάνει φτάνει φτάνει
η ζωή μου κύκλους κάνει
σαν το μικρό πουλί
μα δε σε φτάνει
φτάνει, αχ φτάνει

Το τραγούδι σου
έχει λόγια σαν το κύμα
που μας χώρισε

Το τραγούδι μου
λόγια που΄χουν μέσα δάκρυ
μόνο γνώρισε

Τελάλη βγάζω στα βουνά
για να φωνάξει στο ντουνιά
τον πόνο που΄χω στη καρδιά, βαθιά

Φτάνει, φτάνει, φτάνει
μιά ζωή χωρίς λιμάνι
σαν δέντρο που ο βοριάς
όλο το πιάνει

φτάνει φτάνει, φτάνει
το μυαλό μου σαν αλάνι
γυρίζει στα παλιά
κι όλο σε χάνει

φτάνει φτάνει φτάνει
η ζωή μου κύκλους κάνει
σαν το μικρό πουλί
μα δε σε φτάνει
φτάνει, αχ φτάνει

Αλεξίου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: