Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΔΕΜΕΝΟΙ..ΚΑΙ ΕΜΟΙΑΖΕ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΡΕΛΟΣ..ΟΜΩΣ ΠΡΙΝ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΒΛΕΠΑ ΘΛΙΜΜΕΝΗ..Κ ΕΣΤΕΚΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ..ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΕΧΘΡΟΣ...

ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ..ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΨΕΜΜΑΤΑ..ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΨΕΜΜΑΤΑ...

ΚΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΟΥ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΚΑΗΚΕ..ΜΕ ΟΤΙ ΑΓΑΠΟΥΣΑ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: