Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

20 Σεπτεμβρίου...

Σήμερα έχω τα γενέθλια μου...

Ξέρεις τι έχω καταλάβει;

Μου αρέσει να ζω στον κόσμο μου...

Εκεί που η πραγματικότητα δεν μπορεί να με βρει...

Να απέχω και να απέχουν από μένα όλα εκείνα τα κοινότυπα

για να περάσει η ώρα για να περάσει και αυτή η μέρα...

Είναι τραγικά όμορφος ο κόσμος μου...
Όνειρα τρελά ειπωμένα μες από τη σιωπή μου.
Το τραγούδι τελειώνει....ο χορός μας όμως τώρα αρχίζει....
Άναψε μωρό μου τα κεριά..όπως τότε..θυμάσαι;

μύρισε το μεθυστικό άρωμα του γιασεμιού που απλώνω στο χώρο..

θυμάμαι..λιγο πριν φύγεις..οι αισθήσεις ήταν τόσο έντονες...

Κλείνω τα μάτια και νιώθω δόνηση σε όλο μου το σώμα...

Έρχεται βροχή!

Όποτε βρέχει σε θυμάμαι..θυμάμαι εκείνη τη νύχτα που έφυγες...

Θυμάμαι....

πως αγάπησα το βλέμμα που με ταπείνωσε
αγάπησα τις λέξεις που με τσακίσανε....

Στο χα πει...

ένα τσιγάρο δρόμος μας χώριζε από τον χωρισμό!
Έπαψα λοιπόν να μετράω τα αστέρια!!

Το τσιγάρο μου κάηκε. Περίμενα να καεί και το δικό σου

Μήπως και κλάψεις...

Δε το πιστεύω πως κλαις πλέον...

όχι για μένα τουλάχιστον..

Ετσι ανώνυμος θα μείνω πάντα για σένα

Ανώνυμη κι η αγάπη μου...

Κοίταμε...

Καινούρια αποκτήματα είναι οι ρυτίδες αυτές..δικές σου!
Εσυ όμως χαμογέλασε
κλείσε τα μάτια σου και πες...
αντίο!
Κι όταν όλα τα φώτα θα σβήσουν θυμήσου...

το μπλοκ αυτό το έκανα για σένα...

θέλοντας τόσο πολύ να σου πω αυτά που νιώθω...

και μη μπορώντας έβαλα τα όνειρα μου εδώ μέσα...

να είναι κάπου μαζεμένα.. αφού δεν χωράνε πια στην αγκαλιά σου...

Αγάπη μου...

Aποψε νιώθω να έχω σκοτώσει τον εαυτό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: